شورای حل اختلاف

شهادت مظلومانه امام جعفر صادق (ع) فرصت بسيار نيكويي است تا با نگاهي به زندگي اين امام همام، درس هاي ماندگاري از مكتب جعفري فرا گيريم
بدون شك يكي از پر فراز و نشيب ترين دوران تاريخ اسلام را مي توان عصر امام صادق (ع) دانست با اين حال وراي تحولات سياسي فراوان اين دوره، زندگي «شيخ الائمه (ع)» از نكات آموزنده بسيار ظريفي برخوردار است كه در اين مطلب به چند نمونه از اين درس هاي هميشه ماندگار اشاره اي كوتاه مي شود
تسليم در برابر خدا
يكي از ياران امام (ع) مي گويد: براي عيادت از فرزند بيمار امام به منزل ايشان رفته بودم. حضرت (ع) را جلوي منزل ديدار كردم كه افسرده و محزون بود. حال كودك را جويا شدم، فرمود: «به خدا سوگند او رفتني است» آن گاه داخل منزل شد و پس از مدتي بيرون آمد در حالي كه اندوهش تسكين يافته بود. من اميدوار و خوشحال شدم و گمان كردم بيمار بهبود يافته است. بار ديگر از حال كودك پرسيدم،‌ فرمود: «از دنيا رفت». با شگفتي گفتم فدايت شوم هنگامي كه زنده بود، غمگين و افسرده بوديد و اينك كه فوت كرده است، اندوهگين نيستند؟
فرمود: «ما خانداني هستيم كه پيش از مصيبت اظهار نگراني مي كنيم ولي چون قضاي الهي وقوع يابد، راضي به رضاي خدا و تسليم امر او هستيم».
كوشش براي معيشت
هر گاه امام صادق (ع) در باغستان و مزرعه، بيل در دست مي گرفت و مشغول كشاورزي و كارگري مي شد، دوستانش مي گفتند: يابن رسول الله! چرا در اين موقعيت، خود را به زحمت انداخته‌ايد؟
اجازه دهيد ما كار كنيم و شما استراحت كنيد.
حضرت در پاسخ مي فرمود: «مرا به حال خود وامگذاريد. من علاقه‌مندم كه خداوند مرا در حالتي مشاهده كند كه با دست خودم زحمت مي شم و كار مي كنم و جسم خود را براي به دست آوردن روزي حلال به زحمت و مشقت انداخته ام».
خدمت به پدر و مادر
آورده اند كه شخصي نزد امام صادق (ع)‌ آمد و گفت: يابن رسول الله! پدرم پير و ضعيف شده است به طوري كه همانند بچه كوچك بايد در خدمت او باشم.
حضرت به او فرمودند: «چنان چه توان داشته باشي بايد اين كار راادامه دهي. بايد با كمال ملاطفت و مهرباني برايش لقمه بگيري و در دهانش بگذاري. انجام اين امور در فرداي قيامت، راه ورود به بهشت را برايت آسان مي گرداند».
فضيلت مهمان
محمدبن قيس مي‌گويد: روزي در حضور امام صادق (ع) نام گروهي ازمسلمانان به ميان آمد و من گفتم: سوگند به خدا، من شب ها شام نمي خورم مگر آنكه دو يا سه نفر ازاين افراد با من باشند و در خانه من غذا بخورند.
امام صادق (ع) رو به من فرمودند: «فضيلت آنها بر تو بيشتر از فضيلتي است كه تو بر آنها داري». اظهار داشتم: فدايت شوم، چنين چيزي چطور ممكن است در حالي كه من و خانواده ام خدمتگزار و ميزبان آنها هستيم و من از مال خودم به آنها مي دهم و پذيرايي و انفاق مي كنم.
حضرت در جواب من چنين فرمود: «چون هنگامي كه آنها بر تو وارد مي شوند از سوي خداوند همراه با رزق و روزي فراوان ميهمان تو مي شوند و وقتي كه بيرون بروند براي تو رحمت وامرزش به جا می گذارند.